ادغام موازی، اشراف چندگانه و ساختار همپایگی پرسشواژهای
دوره 9، شماره 1، تیر 1397، صفحه 39-58
https://doi.org/10.22059/jolr.2018.66649
یادگار کریمی، هنگامه واعظی
چکیده همپایگی پرسشواژهای اصطلاحی توصیفی است که در ارجاع به ساختهایی بکار میرود که در آنها معمولاً دو پرسشواژه با هم همپایه میشوند. همپایگی پرسشواژهای، از لحاظ توصیفی، به دو ساخت همپایگی معمول و پرسشهای چندگانه مشابهت دارد. علیرغم این شباهتهای صوری، تدقیق در این ساختها نمایان میسازد که این ساخت هم به لحاظ نحوی و هم معنایی از دو ساخت دیگر متمایز است. بهطور مشخص، همپایگی پرسشواژهای، برخلاف همپایگی معمول، از قانون همسانی همپایهها (ویلیامز 1981) تبعیت نمیکند؛ همچنین تعبیر معنایی این ساخت، برخلاف پرسشهای چندگانه، از نوع تک-جفتی است. با مبنا قرار دادن این تفاوتهای معنایی و نحوی، تحلیلی نحوی از ساختار بندهای حاوی همپایگی پرسشواژهای، با بهرهگیری از شق نظری اشراف چندگانه و ادغام موازی، ارائه میگردد که بر اساس آن همپایگی پرسشواژهای برخلاف همپایگی معمول، واقعیت نحوی ندارد. مشخصاً، بر پایهی این تحلیل، بندهای حاوی همپایگی پرسشواژهای، ساختاری دو-بندی دارند و سازههای مشترک VP و TP در دو بند بهطور موازی، ولی تحت اشراف چندگانه، مشتق و در نهایت در سطح CP همپایه میشوند. لذا، همپایگی پرسشواژهای پدیدهای آوایی و ثانویه است که برآیند خطیسازی دو بند همپایه شده است.