محمدمهدی غلامی؛ علی ضیغمی؛ سیدرضا میراحمدی
چکیده
زبانهای فارسی و عربی در زمینه دادوستد واژگان بر یکدیگر تأثیراتی آوایی، دستوری و واژگانی داشتهاند و به لحاظ نظام آوایی با هم شباهتها و تفاوتهایی دارند؛ زبان عربی امروزه بهعنوان یکی از شش زبان ...
بیشتر
زبانهای فارسی و عربی در زمینه دادوستد واژگان بر یکدیگر تأثیراتی آوایی، دستوری و واژگانی داشتهاند و به لحاظ نظام آوایی با هم شباهتها و تفاوتهایی دارند؛ زبان عربی امروزه بهعنوان یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل و نخستین زبان جهان اسلام مطرح است که زبانآموزانی از کشورهای مختلف و بهویژه ایران، اقدام به یادگیری این زبان میکنند. عربی آموزان در مراحل مختلف یادگیری زبان عربی بهعنوان زبان خارجی، دچار خطاهای آوایی متعددی میشوند. ازآنجاییکه نظام آوایی زبان مادریِ زبانآموزان بهصورت پیشفرض در ذهن آنان نقش بسته است، بنابراین بروز خطا در طول یادگیری زبان بعدی از سوی زبانآموز غیربومی پدیدهای طبیعی است. در سطح آوایی زبان عربی، آواهایی وجود دارد که از لحاظ تلفّظ و نحوۀ ادا با آواهای متناظر آن در زبان فارسی تفاوت دارد؛ از جمله حروف عربی «ث، ح، ذ، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، و» که به دلیل نبود در زبان فارسی به نزدیکترین آوای نظیر خود در نظام آوایی زبان فارسی تبدیل شدهاند. ازاینرو عربیآموزانِ فارسیزبان، در زمینۀ شنیداری و گفتاری بهعنوان برونداد زبان مهارت کافی را ندارند، بلکه به سبب نبود تجزیهوتحلیل مقابلهای بین سطوح مختلف زبان عربی و فارسی، معمولاً به هنگام کاربرد زبان عربی، در بهکارگیری تمام زیروبمهای زبان عربی در سطح آوایی دچار شک و تردید، ترس و درنهایت یأس از فراگیری این زبان میشوند. نتایج بررسی در پژوهش حاضر نشاندهنده آن است که زبانآموز در حال یادگیری زبان خارجی، به دلیل پایبندی به زبان مادری خود ناخودآگاه، تلاش برای حفظ ساختار زبان قبلی دارد و در برابر یافتههای جدید که نظام آوایی زبان است، مقاومت نشان میدهد. هدف این پژوهش آن است: نخست به تعریف و تفصیل تحلیل مقابلهای و سپس به توضیح نظام آوایی زبان فارسی و عربی و سپس به توضیح انواع تداخل و در نهایت راهحلها و راهکارهایی برای جلوگیری از تداخل ارائه دهد. بر اساس تجزیهوتحلیل تقابلی در سطح آوایی به این نتیجه رسیدیم که پس از توصیف و سپس مقایسه و مقابله دو زبان و همچنین سلسهمراتب دشواریهای تلفظ آواها، آواهایی که در سطح چهار (تمایز افراطی) قرار دارد، بیشترین دشواری را در آموزش آواهای زبان عربی به فارسیزبانان ایجاد میکند، چراکه در این سطح باید یک مورد کاملاً جدید که هیچگونه مورد مشابهی در زبان مادری ندارد، آموخته شود؛ بنابراین، بیشترین تمرکز ما در امر یادگیری نظام آوایی زبان مقصد، باید بر این آواها باشد.
