دانشگاه تهران پژوهشهای زبانی 2251-9289 1 1 2010 11 22 A Study of Semantic Shifting in Persian Proverbs بررسی افزایش و کاهش معنایی در ضرب المثل‌های زبان فارسی راحله گندمکار 21389 FA راحله گندمکار Journal Article 1970 01 01 Semantic shifting which is one of the most important semantic processes forming the meaning of some linguistic structures was first introduced by Safavi (1379). The meaning of different structures such as proverbs, are made by semantic shifting which takes place on the syntagmatic axis, but is shown on the paradigmatic axis. The corpus used in this study consists of 10 Persian proverbs which are derived from some old stories. On the basis of this study, the validity of semantic shifting is proved. It is interesting to find out that there are some unconscious Persian speakers who cause some semantic changes in proverbs without paying attention to the stories from which they are derived. فرآیندهای «افزایش و کاهش معنایی» که نخستین بار از سوی صفوی (1379: 247) معرّفی شد، از جمله ابزارهای مناسب برای توجیه و تبیین بسیاری از پدیده‌های معنایی از جمله چگونگی شکل‌گیری معنی برخی ساخت‌ها و نحوة درک آنها از سوی شنونده است. عملکرد فعّال این دو فرایند در مکالمات روزمرة سخنگویان زبان باعث شده تا «افزایش و کاهش معنایی» به عنوان یکی از فرایندهای مهم معناشناختی و پدیده‌ای انکارناپذیر در مطالعة همزمانی و درزمانی معنی تلقی شود. چگونگی عملکرد این فرایند و کارایی آن را در مورد ده ضرب‌المثل مطرح و مصطلح در زبان فارسی با استناد به «امثال و حکم» دهخدا (1376) و «کتاب کوچه» شاملو (1377) بررسی کردیم. آنچه از نتایج این ارزیابی به دست آمد حاکی از کارآمد بودن فرایندهای افزایش و کاهش معنایی در توجیه و تبیین چگونگی شکل‌گیری معنی ضرب‌المثل‌های زبان فارسی است. https://jolr.ut.ac.ir/article_21389_7c06908123e02ef3728d75f3bf6eeed7.pdf