دانشگاه تهران پژوهشهای زبانی 2251-9289 7 2 2016 11 21 The Nanosyntax of Element Movement in Circumpositions of Kurdish (Sorani Dialect) حرکت اجزای پیرااضافه‌ها در زبان کردی (گویش سورانی) برپایۀ نحو ذره‌بنیاد 77 96 61526 10.22059/jolr.2016.61526 FA ابراهیم مرادی دانشگاه سیستان و بلوجستان عباسعلی آهنگر استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان غلامحسین کریمی دوستان استاد زبان‌شناسی دانشگاه تهران 0000-0003-3722-8538 Journal Article 2016 06 20 This paper, based on nanosyntax, studies the semantico-syntactic contribution of Kurdish circumposition [elements (l{ ...(d) a, l{ ...{w{, w{...(d) a, w{ ...{w{) and their movement inside the containing PP. Contrary to minimalist, nanosyntax is non-lexicalsit and the terminal nodes contain elements smaller than morphemes i.e. morphosyntactic features. In this theory derivation begins with merging features and the lexicon is presyntax and syntax generates all items from morpheme to clause. Nanosyntax also follows the rigid universal functional sequence order of  Specifier – Head - Complement that is based on the principle one morphosyntactic property - one feature-one head. For instance, morphemes are, in a binary way, derived from merging morphosyntactic features, and then they are mapped on lexical entries stored in lexicon. If they match with lexical entries that contain , they will spell out. Studying the data in Kurdish shows that -(d)a in l{ ...(d)a represents Place and in w{ ...(d)a  Genitive. -{w{ in l{ ...{w{ shows Ablative including the feature/ head Bound and in w{ ...{w{ spells out Comitative. Stuying the Kurdish data also shows that the complement of the circumposition based nanosyntax movent principles moves lefteward and locates between the elemnts of the circumposition in a way that assymetrically c-commonds its bound part. As a result, according to Kayne’s Linear Correspondence Axiom (LCA) all terminal nodes dominated by DP precede all terminal nodes dominated by the bound element of the circumposition. این پژوهش برپایۀ نحو ذره­بنیاد، نقش نحوی- معنایی و شیوۀ حرکت اجزای پیرااضافه­های زبان کردی  (a(d)a, lQ ...QwQ, lQ ...(d)wQ ...QwQ, wQ ...) را در درون گروه حرف­اضافۀ حاوی آنها می­کاود. نحو ذره­بنیاد برخلاف کمینه­گرایی رویکردی غیرواژگان­گرا است و در آن گره­های پایانی کوچک­تر از تکواژ یعنی مؤلّفه هستند. در این نظریه پیش از نحو واژگانی وجود ندارد بلکه فرایند اشتقاق با مؤلّفه­ها آغازمی­شود و نحو، مسئول ساخت همۀ عناصر از تکواژ تا جمله است. در این نظریه مؤلّفه­ها دارای چینش ثابتِ شاخص- هسته- متمم و ساختِ پایگانیِ جهانی به نام توالی نقش­ها هستند و از اصلِ یک ویژگیِ واژنحوی- یک مؤلّفه- یک هسته پیروی ­می­کنند. برای نمونه، تکواژها با ادغام مؤلّفه­های نحوی-معنایی به صورت دوتایی شروع و پس از پایان اشتقاق با مدخل­های واژگانی ذخیره ­شده در واژگان مطابقت­ داده ­­می­شوند تا در صورت مطابقت با مدخل­هایی که به صورت - اطلاعات واجی، درخت نحوی، اطلاعات مفهومی- ذخیره ­شده­­اند بازنمون یابند. بررسی داده­های زبان کردی نشان ­می­دهد که نقش نحوی- معنایی a­(d)- در a­(d)lQ... بیانگر حالت مکان و در wQ ...(d)a حالت اضافۀ بیانگر مکان است. -QwQ در lQ­ ...­QwQ بیانگر حالت ازی و دارای مؤلّفۀ معنایی / هستۀ نحوی مقید و در wQ ...QwQ بیانگر حالت هَمایی است. همچنین در زبان کردی متمم پیرااضافه به سمت چپ حرکت­می­کند و بین دو جزء پیرااضافه واقع­ می­شود و به صورت نامتقارن بر جزء پسین، سازه­فرمانی می­کند. در نتیجه، طبق اصل انطباق خطی کَین، تمام سازه­های تحت تسلط متمم پیش از جزء دوم قرارمی­گیرد. https://jolr.ut.ac.ir/article_61526_7a8dd533bb16cc103f831b4ea1075ee3.pdf