ابوالقاسمی،محسن (1389).دستور تاریخیزبانفارسی،تهران، سمت.
رضائیباغبیدی،حسن (1388). راهنمایزبانپارتی(پهلویاشکانی)،تهران،ققنوس.
خانلری، پرویز (1377). دستور زبان فارسی، تهران، توس.
فرشیدورد، خسرو (1388). دستور مفصل امروز، تهران، سخن.
Bartholomae, Ch. 1961. Altiranisches Wörterbuch, Walter de Gruyter.
Beekes, R. S. P. 2011. Comparative Indo-European linguistics: an introduction, John Benjamins Publishing.
Benveniste, E. 1993. Nom d'agent et noms d'action en indo-européen, Librairie d'Amérique et d'Orient.
Brugmann, k. 1972. Grundriss der vergleichenden Grammatik der indo-germanischen Sprachen,Walter de Gruyter.
Cheung, J. 2007. Etymological Dictionary of the Iranian Verb, Brill Academic Pub.
Kent, R.G. 1953. Old Persian Grammar, Texts, Lexicon, Eisenbrauns.
MacKenzie, D. N. 1971. A Concise Pahlavi Dictionary, London: Oxford University Press.
Meier-Brügger, M. 2003. Indo-European Linguistics, Walter de Gruyter.
Meillet, A. 1964. Introduction à l'étude comparative des langues indo-européennes, Alabama University Press.
Szemerényi, O.J.L. 1990. Introduction to Indo-European Linguistics, Oxford: Clarendon Press.
Tucker, E. 2009. Old Iranian Superlatives in-išta. Exegisti monumenta: Festschrift in Honour of Nicholas Sims-Williams: 509-526
Wackernagel.J. 1954. Altindische Grammatik, II die Nomalinsuffix, Vandenhoeck & Ruprecht.
Whitney, W. D. 1889. Sanskrit Grammar, London: Oxford University Press.