نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• حبیب شهابی ¹
• مریم سادات غیاثیان ²
• شیرین پورابراهیم ¹

¹ گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

² گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور ، تهران ایران

چکیده

مفهوم «شهر به مثابه متن» به عنوان بخشی از مفهوم کلی‌تر «زبان شهر» بارها در طراحی شهری و نظریه معماری مورد توجه واقع و از آن به مثابه مبنایی یاد شده است که در بازنمایی تاریخ، فرهنگ و روابط اجتماعی و همچنین در بررسی بالقوه‌های ارتباطی بینا‌متن‌ها در فضاهای شهری نقش اصلی دارد. به عنوان موضوع مطالعات موردی این مفهوم، میدان‌های عمومی، به‌طور خاص، نقش مهمی در تسهیل تعاملات اجتماعی و ارتقای پایداری شهری داشته‌اند. پژوهش‌های داخلی در این حوزه حاکی از نبود یک ابزار جامع برای تحلیل دیداری در مطالعات فرهنگی و نشانه‌شناختی، به ویژه در مورد تحلیل بناهای برجسته شهری بازنمایی‌کننده لایه‌های تاریخ و فرهنگ در یک شهر است. از این‌‌رو، با توسل به این فرض که گفتمان شهری از طریق ترکیبی از عناصر مقولات گفتمانی شکل می‌گیرد که در آن جنبه‌های بینامتنی به مثابه «ترکیبی از بالقوه‌ها» در نظر گرفته می‌شوند و همچنین برمبنای دستور دیداری مبتنی بر -- که بر پایه زبان‌شناسی نقش‌گرای هلیدی استوار است و می‌توان آن را به شیوه‌ای عملیاتی و ممکن در تحلیل گفتمان چندوجهی‌-یبنامتنی فضاهای ساخته برجسته شهری به کار بست-- مطالعه حاضر به واکاوی معنای تعاملی در گفتمان چندوجهی-بینامتنی یک محیط ساخته برجسته شهری یعنی میدان نقش جهان اصفهان می‌پردازد و شواهدی را به نفع این فرضیه فراهم ‌می‌آورد. بر اساس ماهیت مدل‌های کرس و ون‌لیوون (2021) و هیپالا (2014)، جهت گیری (نوع) پژوهش بنیادی، رویکرد پژوهش استنکافی، راهبرد پژوهش کیفی-تحلیلی، هدف پژوهش توصیف و درک عمیق از پدیده شهر به مثابه متن ، افق زمانی پژوهش مقطعی و شیوه گردآوری داده میدانی بوده که برای کشف نقش زبان و عناصر دیداری در خلق، توزیع و تفسیر معنای تعاملی دیداری این بنای برجسته شهری انجام شده است. نتایج حاصل از مطالعه حاضر حاکی از آن است که عناصر طراحی تعاملی مورد استفاده در صورت‌بندی جدید این میدان توانسته‌اند بر رفتار کاربران تأثیرات عمیقی، از افزایش تعامل و ادراک گرفته تا اثرگذاری بر پاسخ‌های احساسی و شناختی آنها، برجای بگذارد.

کلیدواژه‌ها

• نشانه‌شناسی اجتماعی
• ارتباطات دیداری
• شهر به مثابه متن
• معنای تعاملی
• تحلیل گفتمانی انتقادی چندوجهی-بینامتنی
• میدان نقش جهان
• اصفهان

موضوعات

• برای مشاهده مقالات مرتبط با موضوع، روی نام موضوع کلیک کنید.

عنوان مقاله [English]

Intertextual-Multimodal Critical Discourse Analysis of Naghsh-e Jahan Square as a Text: based on Visual Interactional Meaning Dimension

نویسندگان [English]

• Habib Shahabi ¹
• maryamsadat ghiasian ²
• Shirin Pourebrahim ¹

¹ Department of Linguistics and Foreign Languages, Payame Noor University (PNU), Tehran, Iran

² Department of Linguistics and Foreign Languages, Payame Noor University (PNU), Tehran, Iran

چکیده [English]

City as Text, being a part of the more general concept of Language of City, has been repeatedly considered in urban design and architectural theory and has been cited as a basis that plays a central role in representing history, culture, and social relations, as well as in examining the communicative potential of inter-texts in urban spaces. As case studies of this concept, public squares have specifically played an important role in facilitating social interactions and promoting urban sustainability. Domestic research in this area indicates the lack of a comprehensive tool for visual analysis in cultural and semiotic studies, especially in the analysis of prominent urban landmarks representing layers of history and culture in a city. Resorting to the assumption that urban discourse is formed through a combination of elements of discursive categories, in which intertextual aspects are considered as a "combination of potentials", and based on the visual grammar of Kress and van Leeuwen - which is based on Halliday’s functional systematic linguistics and can be applied feasibly in the analysis of the multimodal- intertextual discourse of urban built environments, this study explores the interactive meaning in the multimodal-intertextual discourse of a prominent urban built environment, namely Naghsh-e Jahan Square in Isfahan, and provides evidence in favor of this hypothesis. Based on the nature of the models of Kress and van Leeuwen (2021) and Hippala (2014), the research is fundamental in orientation (type), inferential in approach, qualitative-analytical in strategy, cross-sectional in time horizon, field in data collection, and aims to describe and deeply understand the phenomenon of the city as a text, carried out to discover the role of language and visual elements in the creation, distribution and interpretation of the visual interactive meaning of this prominent urban building. Findings show that the interactive designing elements used in the new formulation of this Square have been able to have profound impacts on users’ behavior, from increasing interaction and perception to influencing their emotional and cognitive responses.

کلیدواژه‌ها [English]

• Social semiotics
• Visual communication
• City as Text
• Interactional meaning
• Multimodal-inter textual critical discourse analysis
• Naqsh-e Jahan Square
• Isfahan