محمول‌های ثانویه در زبان فارسی رویکردی کمینه‌گرا

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروۀ زبان‌شناسی دانشگاه تهران

چکیده

محمول‌های ثانویه[1] از جمله ساخت‌هایی‌اند که در سنت دستورنویسی فارسی مغفول مانده‌اند، اما در چهاردهه مطالعات دستور زایشی کم‌وبیش همۀ گونه‌های آن به‌تفصیل بررسی شده‌اند. محمول‌های ثانویه بر دو گونه‌اند: محمول‌های همامدی[2] و محمول‌های پیامدی[3]. این محمول‌ها بند ناخودایستایی‌اند که ویژگی یا صفتی را به یکی از موضوع‌های جمله نسبت می‌دهند؛ با این تفاوت که در محمول‌های همامدی این ویژگی در زمان وقوع محمول اصلی یا اولیه پابرجاست، اما در محمول‌های پیامدی ویژگی مورد نظر هنگام پایان یافتن یا به‌سرانجام رسیدن محمول اصلی نمود می‌یابد. در پژوهش حاضر، به‌پیروی از راتستاین (2006) نشان می‌دهیم که بندهای پیامدی و همامدی مصادیق مختلف ساختار نحوی واحدی‌اند که محمول ثانویه خوانده می‌شود و تنها تفاوت آنها در ویژگی‌های معنایی است. افزون‌براین، برپایۀ شواهد زبانی ادعا می‌کنیم که محمول‌های همامدی می‌توانند مفعول‌محور[4] یا فاعل‌محور[5] باشند، اما محمول‌های پیامدی صرفاً مفعول‌محورند و نمی‌توانند به فاعل جمله ارجاع یابند. ساخت‌های فاعل‌محور و مفعول‌محور خرده‌جمله‌هایی[6]‌ اند که در نقش ادات (افزوده)[7]، به‌ترتیب، به لایۀ گروه فعلی کوچک و گروه فعلی بزرگ در به بند اصلی متصل می‌شوند و موضوعی که میان خرده‌جمله و بند اصلی مشترک است، از رهگذر حرکت کنارسو[8]، از اولی به دومی جابه‌جا می‌شود و یک ضمیر مستتر[9] از خود به‌جای می‌گذارد.



[1]. secondary predicate


[2]. depictive predicate


[3]. resultative predicate


[4]. object-oriented


[5]. subject-oriented


[6]. small clause


[7]. adjunct


[8]. sideward movement


[9]. PRO

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Secondary Predicates in Persian, A Minimalist Approach

نویسنده [English]

  • Mazdak Anushe
Assistant Professor, Department of Linguistics, University of Tehran
چکیده [English]

Secondary predicates are among the syntactic structures that have been neglected by the traditional Persian grammarians, but in the course of the last four decades of studies in generative grammar, almost all kinds of this structure have been explored. Secondary predicates are of two major kinds: the so-called depictive predicates and resultatives. A depictive predicate attributes a property to its subject which holds of that subject all the time that the event denoted by the matrix verb is going on. Resultatives attribute a property to their subject which holds of that subject at the point that the event denoted by the matrix verb ends or culminates. In the present study, following Rothstein (2006), I show that the Persian depictive and resultative predicates can be distinguished from each other just by semantic properties; they have no syntactic differences. Moreover, I will discuss that depictives can be subject- or object-oriented, while resultatives can only be object-oriented. Both subject- and object-oriented secondary predicates are adjunct small clause, the former adjoins to the vP and the latter to the VP (or more correctly, to the main PredP) and the argument modified by the second predicate, sideward moves from the adjunct clause to the main clause leaving a PRO in its base position.

کلیدواژه‌ها [English]

  • secondary predicate
  • depictive predicate
  • resultative predicate
  • small clause
  • sideward movement
انوشه، مزدک (1395). حرکت جانبی فاعل در عبارت‌های وصفی، رویکردی کمینه‌گرا، پژوهش‌های زبانی، 7 (1): 1-20.

تجلی، وحیده(1397). قیدحالت در ساختار رویداد زبان فارسی، رساله دکتری، تهران، دانشگاه تهران.

درزی، علی (1384). شیوة استدلال نحوی، تهران، انتشارات سمت.

درزی، علی و مزدک انوشه (1389). حرکت فعل اصلی در فارسی، زبان‌پژوهشی، 2(3): 21-55.

Asada, Y. 2012. Against the complex predicate analysis of secondary predication. Proceedings of ConSOLE XVII, 53-76.

Boeckx, C., N. Hornstein, & J. Nunes. 2010. Control as Movement. Cambridge: CUP.

Chomsky, N. 1981. Lectures on government and binding. Dordrecht: Foris.

Dikken, Den M. 2006. Relators and linkers: the syntax of prediction, predicate inversion, and copulas. Cambridge MA: MIT Press.

Dowty, D. 1979. Word Meaning and Montague Grammar: The Semantics of Verbs and Times in Generative Semantics and Montague’s PTQ. Dordrecht: Reidel.

Folli, R., H. Harley, & S. Karimi. 2005. Determinants of event type in Persian complex predicates. Lingua, 115: 1365–1401.

Green, G. 1972. Some Observations on the Syntax and Semantics of Instrumental Verbs. In: P.M. Peranteau, J.N. Levi, and G.C. Phares (Eds). Papers from the Eighth Regional Meeting of the Chicago Linguistic Society (83–97). Chicago: Chicago Linguistic Society.

Haegeman, L. 1994. Introduction to Government & Binding Theory, Oxford: Blackwell Publishing.

Halliday, M. 1967. Notes on Transitivity, Part I. Journal of Linguistics, 3: 37–81.

Himmelmann, N.P. and Schultze-Berndt, E. 2005. Issues in the syntax and semantics of participant-oriented adjuncts: an introduction. In: N.P. Himmelmann and E. Schultze-Berndt (Eds). Secondary predication and adverbial modification: the typology of depictives (1-68). Oxford: OUP.

Hornstein, N. 2009. A Theory of Syntax. Cambridge: CUP.

Hornstein, N. & J. Nunes. 2014. Minimalism and control. In: Carnie, A., Y. Sato, and D. Siddiqi (Eds.). The Routledge Handbook of Syntax (239-263). NY: Routledge.

Jackendoff, R.S. 1972. Semantic Interpretation in Generative Grammar. Cambridge MA: MIT Press.

Jespersen, O. 1954–1958. A Modern English Grammar on Historical Principles. 7 vols. London: Allen and Unwin.

Karimi, S. 2005. A Minimalist Approach to Scrambling: Evidence from Persian. Berlin: Mouton de Gruyter.

Legendre, G. 1997. Secondary Predication and Functional Projections in French. Natural Language and Linguistic Theory 15: 1–45.

McCawley, J. 1970. English as a VSO Language. Language,46: 286–299.

McConnell-Ginet, S. 1982. Adverbs and Logical Form. Language,58: 144–184.

Napoli, D. 1975. A Global Agreement Phenomenon. Linguistic Inquiry,3: 413–435.

Nunes, J. 2001. Sideward movement. Linguistic Inquiry, 32: 303–344.

Nunes, J. 2004. Linearization of chains and sideward movement . Cambridge MA: The MIT Press.

Nunes, J. 2012. Sideward Movement: Triggers, Timing, and Outputs. In: M. Uribe-Etxebarria and V. Valmala (Eds.). Ways of Structure Building (114–142). Oxford: OUP.

Rothstein, S. 1983. The Syntactic Forms of Predication. PhD dissertation, Cambridge, MIT.

Rothstein, S. 2006. Secondary Predication. In: M. Everaert and H.V. Riemsdijk (Eds). The Blackwell Companion to Syntax (IV: 209-234). Oxford: Blackwell Publishing.

Simpson, J. 1983. Resultatives. In: L. Levin, M. Rappaport, and A. Zaenen (Eds). Papers in Lexical Functional Grammar (143–157). Bloomington: Indiana University Linguistics Club.

Williams, E. 1980. Predication. Linguistic Inquiry,11: 203–238.