گروه حرف تعریف شکافته در زبان فارسی- رویکردی کمینه‌گرا

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان شناسی دانشگاه تهران

2 استاد گروه زبان شناسی دانشگاه تهران

چکیده

پژوهش حاضر بر پایۀ برنامۀ کمینه­گرا، به بررسی و تبیین ساخت­های دارای چند «را» به­عنوان نمونه­ای از ساخت­های موسوم به گروه حرف تعریف شکافته1می­پردازد. شکافت در ساختمان گروه حرف تعریف، خود، می­تواند فرایند دیگری با نام مضاعف­سازی نحوی را به­دنبال ­­­آورد. در فرایند اخیر، همان­گونه که از نامش پیداست، تظاهر بیش از یک نشانگر نحوی ممکن خواهدبود. در زبان فارسی نیز این نشانگر، همان حالت­نمای مفعولی با صورت آوایی «را» است. به­منظور تبیین چگونگی تظاهر این تکواژ و شکل مضاعف آن، ابتدا، به پیروی از کهنمویی­پور (2014)، ساخت اضافۀ وصفی را هسته­انتها فرض­می­کنیم. سپس، شکل­گیری گروه­ حرف تعریف شکافته را بازتابی از مبتداسازی و تأکید عناصر درونی گروه حرف تعریف قلمدادمی­کنیم. ازآن­جا که وجود خوانش­های مبتداگونه یا تأکیدی نیز مستلزم حضور فرافکن­های مبتدا  TopPیا تأکید FocP است، به حضور این فرافکن­ها درون گروه حرف تعریف قائل­می­شویم و جایگاه پیشنهادی آن­ها را با نظر به شواهد تجربی و ترتیب قرارگیری عناصر در گروه اسمی در حد فاصل بین هستۀ D و NumP تعیین­می­­­کنیم. گفتنی ­است گروه حرف تعریف شکافته متناظر با گروه متمم­ساز شکافته (Split CP) است که از سوی ریتزی (1997) در نظریۀ زبانی پیشنهاد­شده­است. در ادامه، همسو با درزی (1388)، تکواژ «را» را تظاهر حالت وابسته در حوزۀ V+ I می­دانیم. حالت وابسته، مطابق با رویکرد بیکر و وینوکوروا (2010)، پرمینجر (2014) و بیکر (2015)، در حوزه­ای مشخص به گروه حرف تعریفی اعطامی­شود که تحت سازه­فرمانی گروه حرف تعریف دیگرِ فاقد ارزش برای مشخصۀ حالت است. سرانجام، در خصوص رخداد بیش از یک «را» نیز به فرایند زیرخروج2 قائل­می­شویم که درنتیجۀ آن، عنصر خارج­شده از درون گروه حرف تعریف اصلی «را»ی دریافت­شده را در سطح آوایی با خود حمل­ می­کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Split DP in Persian - A Minimalist Approach

نویسندگان [English]

  • Tayebeh Asadimofarah 1
  • َAli Darzi 2
1 Ph.D. Candidate, Linguistics Department, University of Tehran
2 Professor, Linguistics Department, University of Tehran
چکیده [English]

This study is an investigation of multiple–râ constructions as an instance of so-called split DP in Persian in the Minimalist framework. In principle, DP splitting may give rise to another phenomenon, namely, syntactic doubling. This phenomenon, as its name suggests, involves the occurrence of more than one syntactic marker in a syntactic object. In Persian, this marker is the accusative Case marker –râ. To account for the multiple occurrence of –râ, we follow Kahnemuyipour's (2014) treatment of adjectival Ezafe construction as involving a head final NP. We then analyze split DPs in Persian as a byproduct of topicalization and focalization of inner elements of DPs. So given the Topic and Focus interpretation of syntactic objects in the constructions under investigation and their relative order, we posit TopP and FocP projections in a domain between head D and NumP.  It is worth noticing that in linguistics theorizing the Split DP construction corresponds to split CP as proposed by Rizii (1997(. With respect to accusative Case marker then we adopt Darzi’s (2006) treatment of –râ as the morphological realization of dependent Case in the domain of V + I in Persian. Under Baker and Vinokurova's (2010), Preminger's (2014) and Baker's (2015) proposals, the dependent Case marker appears on a DP which is c-commanded by another DP in a certain domain if the latter is not yet valued for Case. In this respect, finally, we employ the mechanism of subextraction from the main DP as a result of which the extracted element altogether carries other Case marker to a higher DP upon extraction. With regard to nominative Case, after adopting Levin and Preminger’s (2014) proposal, namely, unmarked Case, which in turn appears as a result of the interaction between I/T and being in the domain proposed by Bobaljik (2006,2008) and Darzi (2006), we maintain that subextraction is also accounted for constructions with multiple nominative Case.

کلیدواژه‌ها [English]

  • -râ
  • split DP
  • Case
  • dependent Case
  • Subextraction
تفکری رضایی، ش. (1389). اصل فرافکنی گسترده، پوچ­واژه و مطابقه در زبان فارسی، رسالۀ دکتری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

دبیرمقدم، م. (1383). زبان فارسی و نظریه­های زبانی: در جستجوی چارچوبی برای تدوین دستور جامع زبان فارسی، پژوهش­های زبان­شناختی فارسی (مجموعۀ مقالات)، 267- 230.

درزی، ع و م، انوشه. (1389). حرکت فعل اصلی در فارسی، زبان­پژوهشی، 2(3)، 55-21.

درزی، ع. (1388). حالت و تطابق در ساخت ارتقای از درون جملات خودایستا، مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی،  دانشگاه تهران 60، 189: 109- 73

مرزبان، ز و ع، درزی (1393). تأثیر انجماد بر گروه حرف تعریف فاعلی در زبان فارسی، پایان نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، تهران، ایران

.

Alexiadou, A. 2014. Multipe Determiners and the Structure of DPs, John Benjamins Publishing Company.

Baker, M and N. Vinokurova 2010. Two Modalities of Case
Assignment: Case in Sakha, Natural Language & Linguistic Theory 28:593–642.

Baker, M. 2015. Case its principle and its Parameters, Cambridge University Press.

Bobaljik, J. D. 2006. Where’s phi? Agreement as a post-syntactic operation, Ms. University of Connecticut.

Bobaljik, J. D. 2008. Where’s phi? Agreement as a post-syntactic operation. In Phi Theeory: phi-features across interfaces and modules, eds. Daniel Harbour, David Adger & Susana Béjar, 295–328. Oxford: Oxford University Press.

Chomsky, N. 1995. Categories and Transformations, In the Minimalist Program (chapter4), 219-394. Cambridge, MA: MIT Press.

Cinque, G. 1994. On the Evidence for Partial N-Movement in the Romance DP, in G,Cinque, J. Koster, J. Pollack, L. Rizzi & R. Zanuttini (eds), Path towards Universal Grammar.Studies in Honor of Richard Kayne, Georgetown University Press, Washengton D.C.

Cinque , G. 2010. The Syntax of Adjectives: A Comparative Study, Linguistic Inquiry, Monograph 57. MIT Press, Cambridge.

Citko, B. 2014. Phase Theory an introduction, Cambridge University Press.

Dabir moghaddam, M. 2003. Zaban e Farsi va Nazariyeha ye               Zabani: Dar Jostoju ye Charchubi baraye Tadvin e Dastur Jame e Zaban  E Farsi, Pajuheshha ye Zabanshenakhti ye Farsi (Majmue Maghalat), 230-267 [In  Persian].

Darzi, A. and S. Kwak. 2015. Syntax and Semantics of Subjunctive Clauses in Persian. Lingua 153, no. 1: 1-13.

Darzi, A. & M. Anoushe. 2010. Harkat e Fe’l e Asli dar Zaban e Farsi, ZabanPajuhi, 2(3),21-55 [In  Persian].

Darzi, A. 1996. Word order, NP-Movement and Opacity Condition in Persian,Ph.D Dissertation, University of Illinois.

Darzi, A. 2006. Small clause in Persian, J. Humanities Vol. 13 (1): 13 - 30.

Darzi, A. 2009. Halat va Tatabogh dar Sakht e Ertegha az Darun e jomalat e Xodista,  Majale ye daneshkade ye Adabiyat va Olum e Ensani, Daneshgah e Tehran,  60, 189: 73-109

Diesing, M. 1992. Indefinites. Cambridge: MIT Press.

Dikken, M,den. 2006. Relators and Linkers the Syntax of Predication, Predicate Inversion, and Copulars, A Bradford Book, the MIT Press, Cambridge, Massachusetts, London, England.

Fanselow, G. and C. Frey. 2006. Prosodic and Morphosyntactic Aspects of Discountinuous Noun Phrases: A Comparative Perspective. Ms, University of Postdam.

Fuchs, Z. 2017. Movement vs. Base-generation in Georgian Split DPs, Retrieved: https://scholar.harvard.edu.

Ganjavi, Sh. 2007. Direct Object in Persian,Ph.D Dissertation, University of  Southern California.

Ghomeshi, J. 1997. Topic in Persian VPs, Lingua, 102:133-167

Giusti, G. and R. Iovino. 2016. Latin as a split-DP language, Retrieved:  onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/stul.12045/full.

Giusti, G. 2017. Demonstrative as arguments and modifiers of N, Coniglio & Veenslra, Alyptical Demontratives: Syntax, Semantics and Pragmatics, Berlino, Moulon de Gryler.

Hiraiwa, K. 2001, Multiple Agree and the Defective Intervention Constraint in Japanese, MIT Working in linguistics, 40,   67-80.

Jayaseelan, k. A. 2001. IP Internal Topic and Focus Phrase, DOI:  10. 1111/1467-9582.00074.

Kahnemuyipour, A. 2014. Revisiting the Persian Ezafe Construction: A  Roll-up Movement Analysis, Lingua,150, 1-24.

Karimi, S. 2005. A Minimalist Approach to the Scrambling, Mouton de Gryter Berlin. New York.

Kuno, S. 1973. The Structure of Japanese Language, Cambridge: MIT Press.

Levin, T. and O. Preminger. 2014. Case in Sakha: Are Two Modalities Really Necessary? Nat Lang Linguist Theory .33, no.1, 231–250.

Marantz, A. 1991. Case and Licensing, In ESCOL 91: Proceeding of the Eight Eastern State Conference on Linguistics, 234-253.

Marzban, Z. and A. Darzi. 2013. Ta’sir e Enjemad bar Goruh e Harf e Ta’rif e Faeli dar Zaban e Farsi, Payanname  ye karshenasi ye Arshad, Daneshgah e Tehran, Tehran, Iran [In Persian].

Ott, D. 2011. Local Instability and the Syntax of Split Topics, Ph.D Dissertation, Harvard University.

Preminger, O. 2014. Agreement and its failures, Linguistic Inquiry Monographs, Number 68, Cambridge, MA: MIT Press.

Preminger, O .2011. Agreement as a fallible operation. Doctoral dissertation, Cambridge, MA: MIT.

Putnam, M.T. 2006. Scrambling and the Survival Principle, Linguistic Aktual/Linguistic Today(LA),V 115.

Riemsdjik, H.v.1989. Movement and Regeneration in Dialect Variation and the Theory of Grammar, ed. Poda Benincà, Dordrecht: Foris 105-136.

Rizzi, L. 1997. The Fine Structure of the Left Periphery, Retrieved: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-011-5420-8_7.

Shlonsky, U. 2004. The Form of Semitic Noun Phrase, Lingua. 114 (12), 1465-1526.

Siddiqi, D. 2009. Syntax within the Word, John Benjamin Publishing Company.

Sportiche, D. 1992. Clitic Construction, M.s., University of California Los Angeles.

Tafakkori Rezaee, Sh. 2010. Asl e Farafekan e Gostarde, Puchvaje va Motabeghe dar Zaban e Farsi, Resle ye  doctori,  Daneshgah e Tehran, Tehran, Iran.[ In Persian]

Tappe, H-T. (1989). A Note on Split Topicalization in German. In Syntactic Phrase and Sentences, ed. Christa Bhatt, Elisabeth Löbel, and Claudia Maeia Schmidt, 159-179. Amesterdam: John Benjamins.

Torshizi, N. & E. Service. 2018. The Structure of Persian Compound Words in the Mental Lexicon, Retrieved: https: // www. researchgate. Net / publication / 327799193.

Wager, J.S. 1983. Complementation in modern Arabic, Ph.D Dissertation, MIT.