فعل‌های میانه و بررسی آنها در اوستای جدید. بخش نخست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری مطالعات ایرانشناسی دانشگه امریکایی هند

چکیده

فعل در زبان­های ایرانی باستان بر مبنای زمان، نمود، شخص، شمار و دو جهتِ اکتیو و میانه بررسی می‌شود. بنابر دیدگاه رایج، جهت میانه وسیلۀ تبدیل ریشه­های گذرا به ناگذر است. این دیدگاه با مشاهدۀ ریشه­هایی فعلی شکل گرفته است که در جهت اکتیو، گذرا و در جهت میانه ناگذر هستند، در حالی ‌که  بررسی دقیق­تر متون بازمانده از زبان­های باستانی ایران،  ویژگی­های دیگری را آشکار می­کند که اعتبار نظریۀ فوق را به چالش می­کشد. این مقاله به تحلیل ساختار افعال میانه می­پردازد و مقدمه­ای است برای بررسی و بازنگری در طبقه بندی فعل­های میانه در زبان اوستایی که در مقاله دیگری مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Middle Verbs and Their Study in Younger Avesta Part I: Middle Verb

نویسندگان [English]

  • Azhideh Moqaddam 1
  • Narges Ne’matollahi 2
1 Assistant Professor of Ancient Iranian Culture and Languages, University Tehran
2 Ph.D student of Iranian Studies, University of Indiana, USA
چکیده [English]

Time, aspect, person, number and active and middle voices are the categories based on which the verbal structure of the ancient Iranian languages are studied. According to the prevailing viewpoint, middle voice is the means by which to change a transitive root to an intransitive. This viewpoint has had its origin in the verbal roots transitive when conjugated in the active voice and intransitive when in the middle, whereas a closer study of the verbal structure of ancient Iranian languages displays features challenging the validity of the current viewpoint. This article analyses the general structure of middle verbs as an introduction to the study and re-categorization of the Younger Avestan middle verbs to be appeared in another article. 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • voice
  • transitive
  • intransitive
  • Active
  • middle